Keuzes maken kan knap lastig zijn.

Het zal bijna niemand ontgaan zijn dat we binnen BBSO bezig zijn om een kompleet nieuwe theatertour “planken klaar” te krijgen. Nu is deze tour een reis door de tijd, muzikaal gezien.

Dat daar vervolgens Ben Cramer en Maggie MacNeal een aanzienlijk aandeel in gaan hebben is dan voor de meeste ook al geen nieuws. In 10 theaters in Nederland komt de show te staan. Maar buiten Ben Cramer en Magie MacNeal om gaat er nog wel iets meer gebeuren. Een muzikale reis door de tijd waarbij het publiek voor een groot deel mag gaan uitmaken welke muziek er gespeeld gaat worden. Hoe uniek is dit? Vrij uniek, lijkt me zo.

Dat betekend dan voor ons dat wij heel stevig aan de bak mogen om een slordige 100 nummers in onze vingertjes te krijgen. Tja…….. je mot er wat voor over hebben, toch? Nu is dat verder allemaal geen probleem, hooguit veel werk, maar meer dan dat ook niet. En wellicht kunnen we na tien shows vaststellen dat we een X aantal nooit gespeeld hebben. Tenslotte mag het publiek vooraf bepalen voor een gedeelte wat er gespeeld gaat worden en dan loop je dat risico. Maar uniek is het dan wel, daar kunnen we het lang en breed over hebben.

Op de website van de theatershow; www.jukeboxontour.nl  kan een ieder nadat hij/zij kaartjes heeft besteld, zijn of haar keuze gaan maken van wat hij/zij graag zou willen horen op die avond. En dit laatste is uiteraard een geweldig idee. In het kader van de meeste stemmen gelden gaat dat dan ook helemaal goed komen.

Nu wil ik helemaal niemand beïnvloeden of op een bepaalde gedachte brengen, maar eerlijk is eerlijk, in dit geval ga ik het stiekem toch proberen. ( ben ook niet altijd even braaf)

Het is namelijk zo dat ik denk dat er ronduit veel te veel verschillende nummers zijn om uit te kiezen. Ze zijn namelijk allemaal geweldig en leuk om nog eens live te horen. Kijk, in dat geval heb ik wel een oplossing voor het dilemma waar de meeste voor komen te staan. Ik ga jullie gewoon even helpen, hoe simpel kan het zijn?

Neem nu het onderstaande voorbeeld en daar hoeft niemand voor te kiezen, deze zit er zo wie zo in. Maar dan wel in een variant waar zeer waarschijnlijk niemand op rekent. En dat is dan wel weer zo aardig, toch?

Luister en geniet gewoon even van deze klassieker ( waar we er nog veel meer van hebben) en ga ervaren tijdens de show van hoe Ben Cramer en BBSO dit gaan neer zetten. Dat wordt dan weer een van de vele verassingen. Zo zal ik de komende tijd jullie allemaal wel verder helpen om uit dit dilemma te komen. Ik probeer daarbij niet mijn eigen voorkeur er door te drukken. Dat zou niet eerlijk zijn, maar ik zei dus "probeer". Voor de rest mag je het natuurlijk ook zelf bepalen op http://www.jukeboxontour.nl/



In Enlish

Especially for the friends and family members overseas from now on every once in a while I’ll ad some news in English. Why? Simple, it’s my believe that reading in Dutch for a non Dutch spoken person could be simply turn out to a mission impossible.

Therefore every new article will be written in Dutch and English. The coming 3 weeks I will enjoy, with louise and a friend of us, a nice holiday in Greece. And this gives me the opportunity to prepare lots of new and interesting new stories on my blog. So stay tuned on this site. After that period we have still a lot of work to do…….Guess what? Of course all for just one reason…indeed, the new theater show witch starts on December 14 in Den Bosch.

Now I know it is most likely that you all will have a minor logistic problem to visit one of the ten shows we give throughout the  Netherlands. The rumor is that our bandleader is preparing a show in Las Vegas. And it won’t surprise me that he really pulls of his dream by actually getting our 55 person big orchestra in a plane to make the big jump over there. We will see how this story ends.  

      

Twee kerels en tien Conga’s.

Als ik zo naar buiten kijk vandaag en ons geweldig zomerweer aanschouw, dan zou je daar op zijn minst knap gedeprimeerd van kunnen worden. Water, water en nog eens water. Hemelwater wel te verstaan, maar dat mag duidelijk zijn. Nee, vrolijk ga je daar bepaald niet van worden. Althans ik niet. Nu weet ik even niet wat de onderstaande twee heren gedacht moeten hebben bij een dergelijke trieste aanblik van wat een lekkere zomer zou moeten zijn, maar een oplossing om het snel te vergeten hebben ze zeker gehad.

Simpel, je neemt elk 5 Conga’s en gaat vervolgens even lekker “los”. Een jamsessie heet zoiets. Volledig ongecontroleerd en gewoon zo “uit het losse polsje”. Niks geen goed uitgedacht arrangement, maar gewoon zo wat in je op komt.

Dat er dan bij deze beide heren meer dan genoeg in “’t vat zit” om er uit te laten komen, tja, dat is dan weer niet zo verwonderlijk.

Ik heb beide heren hier op dit blog al eens besproken, maar nu zijn ze samen even lekker bezig. Waarschijnlijk vanwege het slechte weer buiten, of om een andere reden. Misschien wel om dat het heel leuk is om deze 2 samen zien te spelen. En waarom ook niet, het zijn tenslotte boys die van wanten weten. En dat blijkt maar weer eens.

Geniet er van;  



Conga’s bespelen op een ongecontroleerde wijze, heerlijk gewoon.

Maar in de regel gaat dit natuurlijk niet op, zeker niet als je muziek ten gehore brengt waarbij publiek voor de muziek komt. Er wordt mij nogal eens gevraagd van hoe het nu werkt als je stukken bekende muziek speelt waarbij in de originele uitvoering geen of nauwelijks percussiewerk in zit. In dat geval heb je grofweg twee opties.

1.    Je gaat even een pilsje pakken.

2.    Of  je gaat er zelf een invulling aan geven.

Nu lijkt me de tweede optie de meest verstandigste. In het andere geval namelijk, kan het nogal eens lastig worden om uiteindelijk alle partijen goed te blijven spelen. Straal bezopen muziek maken is in de regel niet echt een succes.

Om partijen op een juiste wijze vervolgens in te vullen is dan in de regel een kwestie van smaak, gevoel, kennis van ritme, maar vooral muzikaliteit de norm. Een aller aardigst voorbeeld hieronder.

Billy Jean van M.Jackson gespeeld op bongo’s. Lijkt simpel, maar is het niet. De truck van het verhaal is namelijk om het functioneel te houden.

BBSO CREW

We hebben hier veelvuldig gesproken over muziek, orkesten, solisten, bands, instrumenten en verder over van alles en nog wat. Daar ga ik dan ook voorlopig nog wel even mee door.

Waar we het in zijn geheel niet over hebben gehad, is wat er nu eigenlijk allemaal nodig is om een optreden te kunnen uitvoeren.  Voor die gene die alleen van muziek genieten, thuis, met of zonder een hoofdtelefoon op zijn/haar oren en daarnaast niet of heel zelden bij een optreden aanwezig is, is het allemaal zeer waarschijnlijk niet zo opgevallen van wat er nu bij komt kijken om “even een optreden” te verzorgen.

En ja, waarom zou je daar iets mee hebben? En op zich is dit dan een voorspelbare reactie.

Nu kennen de meeste van ons het fenomeen Adré Rieu wel. Dat dit dan met recht een fenomeen is, in verschillende opzichten, daar zijn we het snel over eens, denk ik. En of je nu van zijn muziek houd of niet is eigenlijk in deze context niet eens van belang.

Wat die kerel klaar speelt met zijn orkest is zondermeer wereldklasse.

Ga het maar eens proberen, met een 60 muzikanten, met nog eens een dergelijk aantal mensen die achter de schermen werken, over de hele wereld optredens verzorgen waarbij voor zijn show ‘A Romantic Vienna Night’ een podium werd gerealiseerd van meer dan 125 meter breed, 30 meter diep en maar liefst 35 meter hoog! Met daarop een volledig slotkasteel met fonteinen, ijsbanen en ga zo maar door. Dat hele handeltje dan in 40 zeecontainers over de hele wereld verslepen, tja…………… daar is dan wel wat organisatie voor nodig.

Nu doen wij dit binnen BBSO het ietwat bescheidener aan. Dat neemt dan niet weg dat er ook bij ons een heel team van mensen achter de schermen werken die voor ons “orkestje” zorg dragen voor het podium, geluid, licht, kostuums en het “natje en droogje”, om maar eens wat te noemen. Dat deze club al lang voordat wij in de touringcar stappen op weg naar een optreden, de boel aan het instaleren,voorbereiden zijn. En na afloop het hele circus weer mogen inpakken, dat hebben niet gek veel mensen in de gaten. Jammer.

Het verschil nu tussen André en BBSO? André mag elke maand 130 salarissen overmaken.

Je zou er bijna medelijden mee krijgen, toch?

Jongens en meiden van de BBSO Crew, wat moeten wij zonder jullie beginnen?

Complimenten voor jullie tomeloze inzet, elke keer weer.

Percussie binnen BBSO

Hoewel de meeste van ons lekker op vakantie zijn, geweest of nog gaan ( ik nog niet) pakken we het verhaal met onze muzikale reis door de verschillende landen weer op. Althans, binnenkort. Nu even wat anders.

Percussie binnen BBSO wordt niet alleen ingevuld door mij. Ik heb namelijk een fijne collega op dit gebied waar ik het uitstekend mee kan vinden. (en zo hoort het ook)

Dat betekend dus ook dat er naast een drummer twee percussionisten binnen BBSO actief zijn. Nu is een percussionist op ritmisch gebied in veel gevallen al een luxe in de niet traditionele Zuid en midden Amerikaanse muziekstijlen. Dus het beschikken over twee in een orkest als het onze, tja……………….? Dat schept opties en niet zo een klein beetje ook.

Voor die gene die niet geheel thuis zijn in dit wereldje, is het in de regel zo dat het  niet eens opvalt wat een percussionist nu betekend voor een stuk muziek. Fysiek ziet men hem of haar van alles en nog wat doen, maar daar blijft het in de regel dan ook wel bij. En in veel westerse moderne muziek  wordt in de regel traditioneel niet gek veel percussie gebruikt. Daarmee is het dan veelal een relatief onbekende en onbegrepen ritmische invulling.

Aan de andere kant?

Zo heb ik me wel eens afgevraagd van hoe zo ongeveer alles van Carlos Santanna of Gloria Estefan zou klinken zonder ook maar een percussie instrument te gebruiken. Maar ja, dat zijn dan ook wel twee heel uitgesproken voorbeelden.

Nu beschikken wij binnen BBSO over een repertoire, dusdanig groot en gevarieerd, dat het bij het ene stuk muziek het van essentieel belang is om percussie te gebruiken, terwijl we in een heel ander stuk met een beatring of een enkele tik op een triangel zouden kunnen volstaan.

Nu hebben wij “de totale buit” dusdanig verdeeld dat we, met al ons percussie instrumentarium gemakkelijk elke maat nog eens 20 keer kunnen vullen met van alles en nog wat aan percussie geluiden.

Alleen, gaan we dat dus mooi niet doen, het moet namelijk wel een muzikale toegevoegde waarde hebben en houden. Sterker nog, in de meeste gevallen wordt en kan ons totale “wapenarsenaal” niet eens volledig worden opgebouwd. ( de jongens van de crew krijgen in de meeste “normale” gevallen al kiespijn van ons twee) het past veelal niet op het podium.

Wat we dan wel gebruiken is per saldo al een hele “vette” set. De combinatie van Conga’s, Bongo’s en Timbales en een Concertpauk  binnen BBSO, is in die zin dan ook wel uniek, zeker omdat ze tegelijkertijd gebruikt kunnen worden. Letterlijk een hutkoffer vol met klein handpercussie instrumenten doet dan de rest. En dan gaat het dan ook helemaal los, op de juiste momenten. Zeker bij typische muziek waarbij percussie essentieel is. Dat wij beide “bescheiden jongens” zijn is helder ( vinden wij), tot op het moment daar waar de muziek vraagt om die typische percussie invullingen. Heel subtiel of juist even heel stevig "uitpakken". Zo hier en daar een paar stevige solo's, gecombineerd of enkel, het kan allemaal.

Al reeds eerder in een van mijn berichten aangegeven, dat van percussionisten bij vele niet duidelijk is van wat hun toegevoegde waarde op het ritmisch vlak is.

Martin Verdonk, heeft het ooit eens als volgt omschreven;

Percussie is net het zelfde als de sla, de uitjes, de tomaat, de augurk, de ketchup, de mayonaise op het broodje Hamburger. Haal dit weg en je hebt nog steeds de Hamburger, maar de smaak is totaal anders.( zeg maar gerust “niet te pruimen dat ding”) En als je er aan gewent bent, dan wil je dus geen kale Hamburger meer eten, echt niet.

Goed,

Wij zijn dus met zijn tweeën op het BBSO podium te vinden, en onze inbreng gaan we hier dan ook nog wel wat verder uitdiepen.

Maar ondertussen, hier is ie dan, mijn maat;

Jan Linders, percussionist/paukenist bij BBSO.

En een gedeelte van Jan zijn instrumentarium;

En dan uiteraard een voorbeeld waar mijn collega helemaal vrolijk van wordt. Zeg maar gerust “even lekker in het snoepwinkeltje proeven van al het lekkers”.

Ook een hint naar onze crew, “ik weet het niet, maar de ruimte op het podium, zal wel eens heel snel veel te klein gaan worden”.  Het zou me niets verbazen.

Tools

Goed gereedschap, is het halve werk.

Dat is een bekende uitdrukking. Zo ook gisteren in Tinte bleek dit weer eens het geval. Drummers en percussionisten, die veel of zeer regelmatig op een podium staan met veel of heel veel spullen, weten meteen waar ik het over heb.

Tinte 2011, een hele grote tent met een uit podiumdelen opgebouwd groot en breed podium, en paar duizend mensen ervoor en BBSO er op.

Nu is het podium in Tinte gewoon goed in elkaar gezet met goed materiaal, maar dan nog, het is en blijft een uit delen opgebouwd geheel.

Voor eerst dus met mijn compleet nieuwe set op een goed podium gestaan. En dan merk je ook meteen het verschil. Een percussierack in plaats van allemaal losse statieven .

DW, leverancier van drums, maar ook drum en percussieracks. Als een blok beton, geen millimeter verschoven. Wat een genot. Top professioneel spul, wat een heerlijkheid om daar over te kunnen beschikken. Geen gedoe meer met kisten vol met van alles en nog wat om je hele arsenaal te kunnen ophangen.  In vier stukken in elkaar en klaar. De Conga’s er aan hangen en “gas op de krukas”. Nou vooruit dan, hier een daar ook nog wat klein percussie spul er op klemmen en dan “gaan met die banaan”.

En dan LP, Fiberglas custom made Conga’s. Tja……………….. wat een geweld.

Hoe was het ook al weer? Oh ja, het kost een paar centen, maar dan heb je wat. En ook die is waar. Maar vooruit, voor het goede doel dan maar.

Inmiddels begint de vakantie periode. Ons orkest gaat 3 weken met zomerreces en daarna de puntjes op de i gaan zetten voor de theater tour.

Zoals gezegd, goed gereedschap is het halve werk.

Maar het blijft onverlet dat hoe goed het gereedschap ook is en hoe bedreven muzikanten ook kunnen. In een orkest zoals het onze, waar we met een slordige 55 personen op een podium staan er hoe dan ook een persoon voor staat die het geheel op de rails weet te houden.

Ben van Wijk, de inspiratie voor het succes.

Ben, bedankt dat je er ook gisteren weer was. En ja, zonder jouw gaat het natuurlijk ook gewoon niet.